Σουλιώτες, Αλή Τεπελενλής, Τσαμαγάδες

  Μετά την έγκριση του συντάγματος από τον Ρώσσο αυτοκράτορα και την Υψηλή Πύλη για την Επτάνησο Πολιτεία τον Μάρτιο του 1800 ακολούθησαν δύο ταραγμένα χρόνια με συγκρούσεις και εξεγέρσεις εναντίον των ευγενών. Στην κατάπνιξη των αντιδράσεων χρησιμοποιήθηκαν τα ρωσσικά στρατεύματα υπό τον Νασίμωφ ( περίπου 600 άνδρες), το επίσημο επτανησιακό στρατιωτικό σώμα η λεγόμενη Τρούπα, αποτελούμενη από 266 στρατιώτες και αξιωματικούς  ( 1802) , καθώς και βοηθητικά σώματα συνήθως αποκαλούμενα “ αλβανοί”  δύναμης μερικών, λίγων, εκατοντάδων ανδρών, στρατολογημένων από την απέναντι στεριά. Συγκεκριμένα στοιχεία για υπηρεσία Σουλιωτών σε αυτά τα βοηθητικά σώματα διασώζονται από το 1801 και μετά. Πέρα από την παρουσία Σουλιωτών στα 1798 στην μάχη της Νικόπολης δηλαδή στην γειτονιά τους, άρχισαν να υπηρετούν και απέναντι στα Επτάνησα τουλάχιστον από τα 1801, δηλαδή αρκετά πριν τον χαλασμό του Σουλίου. Τα βοηθητικά σώματα στρατολογούνταν από τους επικεφαλής μετά  σχετική συμφωνία με...

  Με τις εξελίξεις ( συνθήκη Κάμπο Φόρμιο, Ρωσσοτουρκική συμμαχία, συνθήκη Τιλσίτ) αλλάζει επανειλημμένα το σκηνικό στην διοίκηση των Επτανήσων. Εμφανίζονται οι Δημοκρατικοί Γάλλοι, η Επτάνησος Πολιτεία, η άμεση διοίκηση της Επτάνησου Πολιτείας από πληρεξούσιο του Τσάρου, οι Αυτοκρατορικοί Γάλλοι και τέλος οι Άγγλοι. Η υπηρεσία των Σουλιωτών σε όλες αυτές τις διοικήσεις θα αποτελέσει αντικείμενο πολλών επόμενων αναρτήσεων. Τα Γαλλικά αρχεία περιέχουν πλήθος αναφορών σχετικών με την υπηρεσία και τα σώματα που εντάχθηκαν οι Σουλιώτες. Ενδιαφέρουσα είναι η πρώτη αναφορά του Dubois , δεύτερου επιτρόπου στα Επτάνησα επί Δημοκρατικών Γάλλων, προς τον υπουργό των Εξωτερικών, γραμμένη μόλις μια μέρα μετά την άφιξη του στην Κέρκυρα. Περιέχει πρώ ϊ μες σκέψεις για δημιουργία ελληνικού στρατιωτικού σώματος στα νεοενταγμένα εδάφη της Γαλλίας. Φυσικά μέχρι τότε υπήρχε επικοινωνία και με τους Σουλιώτες για βοήθεια και στρατιωτική συνεργασία αλλά όχι για σταθερή υπηρεσία σε στρατιωτικό σώμα. Η αν...

Η Δημοκρατική Γαλλία με βάση την συνθήκη του Κάμπο Φόρμιο ( Οκτώβριος 1797) ανέλαβε την διοίκηση των Επτανήσων στέλνοντας στρατιωτικό σώμα και ενσωματώνοντας τα στη γαλλική διοίκηση σαν ενιαία εδάφη με την μητροπολιτική χώρα. Τα εδάφη χωρίστηκαν σε τρείς διοικητικές μονάδες με κυριώτερη αυτή της Κέρκυρας όπου υπήγοντο και οι στεριανές πρώην κτήσεις της Βενετίας δηλαδή η Πάργα, η Πρέβεζα, η Βόνιτσα και ο Βουθρωτός. Ορίσθηκε Επίτροπος ( Κομισσάριος) από το Διευθυντήριο. Πρώτος υπηρέτησε ο Πέτρος Ιάκωβος Μπονόμ Κομε ϋ ρά ( Pierre   Jacques   Bonhomme Comeyras) ο οποίος αφίχθηκε στην Κέρκυρα μετά   αρκετούς μήνες από τον διορισμό του. Έφθασε στα τέλη Ιουλίου 1798 και αναχώρησε στα μέσα Σεπτεμβρίου.   Θεωρείται ότι καθυστέρησε την άφιξη του παραμένοντας στην Ιταλία ( Ancona ) στην προσπάθεια να εξασφαλίσει οικονομικά μέσα για την αντιμετώπιση των μεγάλων αναγκών της περιοχής ευθύνης του.   Είναι όμως πιθανό να αποτέλεσε και λόγο αντικατάστασης μαζί με την ασθένεια το...