068. Οι σημαίες των Σουλιωτών στον Ρώσικο στρατό

 

Από το περιεχόμενο του έργου του Εμ. Παπαδόπουλου “Ερμηνεία της συνιστάμενης λεγεώνος των Ηπειρωτοσουλιωτών.....” (1805) μας είναι  γνωστό, μόνο ότι έχει δημοσιεύσει ο Κων. Ράδος στο άρθρο του “Οι Σουλιώται και Αρματωλοί εν Επτανήσω” ( 1916) έχοντας συμβουλευθεί το αντίτυπο της βιβλιοθήκης Ζερλέντη.

Ένα πρώτο στοιχείο είναι η περιγραφή της σημαίας κάθε ταξιαρχίας της Λεγεώνας Ελαφρών Τυφεκιοφόρων στην οποία υπηρετούσαν και οι Σουλιώτες (για την ονομασία της Λεγεώνας βλέπε την προηγούμενη ανάρτηση 067). Η παρούσα ανάρτηση στοχεύει στην παράθεση της περιγραφής των σημαιών των ταξιαρχιών των Σουλιωτών αλλά και στην προσπάθεια αναπαράστασης των δύο σημαιών των.

Συγκεκριμένα ο Ράδος μετά την αναφορά της οργάνωσης και σύνθεσης της Λεγεώνας Ελ. Τυφεκ., για την οποία γνωρίζουμε από άλλες πηγές, ότι 4 λόχοι ( εκατονταρχίες) Σουλιωτών αποτελούσαν την 1η ταξιαρχία και άλλοι 4 την 2η ταξιαρχία, γράφει:

..... “Η Πεζική Λεγεών των ελαφρών Κυνηγετών”  συνίστατο από 24 εκατοντάρχους, 48 πεντηκοντάρχους, 240 δεκάρχους, 48 μουσικούς και 2400 στρατιώτας. ...... Αι εικασιτέσσαρες εκατονταρχίαι αποτελούσιν εξ ταξιαρχίας ων εκάστη έχει ίδιον χρώμα σημαίας, “ άσπρον, γαλάζιον, κόκκινον, κίτρινον, χρώματος νεραντζιού και η έκτη κάμπον άσπρον σταυροειδώς χωρισμένον” και “εις την μέσην ο αετός (δικέφαλος) με δάφνας και άνωθεν η κορόνα με επιγραφήν ρωμαϊκήν εις μεν το εν μέρος: μεθ’ημών ο Θεός, εις δε το όπισθεν γνώτε έθνη και ηττάσθε”.

Ας σημειωθεί ότι το σχήμα των ρωσικών σημαιών της εποχης ήταν τετράγωνο με ακμή 2 πήχεις δηλαδή γύρω στα 140 εκατοστά.

Έτσι η αναπαράσταση των σημαιών θα μπορούσε να αποδοθεί ως εξής:

 

 

 

Η λευκή σημαία της πρώτης ταξιαρχίας αποδίδεται με δάφνες όπως  υποδεικνύει η περιγραφή του Παπαδόπουλου. Η γαλάζια σημαία της δεύτερης ταξιαρχίας αποδίδεται με στεφάνι κατά τα πρότυπα των τότε ρωσικών σημαιών που δεν ήταν δάφνινο για την περίπτωση που ο όρος δάφνες  στην περιγραφή του Παπαδόπουλου έκφραζε ελληνική αρχαιολατρεία παρά ακροβολογία. Φυσικά όλες οι ταξιαρχίες θα είχαν το ίδιο στεφάνι, δάφνινο ή όχι.

Ευχαριστίες ανήκουν στον φίλο του ιστολογίου μας Β.Μ. για την επιμέλεια της αναπαράστασης με βάση ρωσικές σημαίες της εποχής.

 

 

Πηγή: Κων, Ράδος: Οι Σουλιώται και οι Αρματωλοί εν Επτανήσω, Επετηρίς Φιλ.Συλ. Παρνασσός τ.12, 1916