067. Η Σουλιώτικη Λεγεώνα και ο Εμ. Παπαδόπουλος
Με την στρατολόγηση των Σουλιωτών στις 8 εκατονταρχίες οι Ρώσοι αρχίζουν να καλύπτουν τις ανάγκες τους σε στρατιώτες ενώ ταυτόχρονα διαχειρίζονται και το ζήτημα των προσφύγων.
Φαίνεται ότι η στρατολόγηση έφθασε γρήγορα τους 600 άνδρες ( έναντι προβλεπόμενου συνόλου 824) και στη πρόοδο του χρόνου υπερκάλυψε τον προβλεπόμενο αριθμό. Στα τέλη του 1805 έφθασε ο αριθμός τους σε 1354 με συνέπεια να δημιουργηθεί η Ηπειρωτική Λεγεώνα ώστε να τακτοποιηθεί το πλεόνασμα.
Παράλληλα σχηματίστηκε και η Χειμαρριώτικη Λεγεώνα καθώς και 3 σώματα σε Κεφαλλονιά και Ζάκυνθο.
Όλες αυτές οι μονάδες συνενώθηκαν σε ένα σώμα με το όνομα Λεγεών Ελαφρών Τυφεκιοφόρων (ΛΕΤ) με διοικητή τον Εμμανουήλ Παπαδόπουλο που πήρε και τον βαθμό του υποστράτηγου. Ο ρωσικός τίτλος της λεγεώνας ήταν: Легион легких стрелков ( λατινική μεταγραφή: Legion Legkikh Strelkov) του οποίου ακριβής ελληνική μετάφραση είναι το όνομα ΛΕΤ. Ο Παπαδόπουλος όμως χρησιμοποίησε στα ελληνικά και την εκδοχή “Πεζική Λεγεώνα Ελαφρών Κυνηγετών” που χωρίς να είναι ακριβής μετάφραση βασίζεται στον ρόλο και τον τρόπο μάχης του σώματος.
Στην πορεία, εντός του 1806, συμπληρώθηκε ο οργανισμός της ΛΕΤ με την Πελοποννησιακή και Σπαρτιατική Λεγεώνα.
Έτσι η Λ.Ελ. Τυφεκιοφόρων έφθασε στην δύναμη των 2760 ανδρών με το 50% να είναι Σουλιώτες. Είχε λοιπόν 6 ταξιαρχίες ( αγγλ. Sections, ρωσ. chastei)με 4 λόχους ( εκατονταρχίες) κάθε μία και η Σουλιώτικη Λεγεώνα χαρακτηρίστηκε σαν 1η και 2η ταξιαρχία.
Ο Εμμανουήλ Παπαδόπουλος προχώρησε στην σύνταξη και έκδοση εγχειριδίου για την σύσταση της Λεγεώνος με τίτλο: Ερμηνεία της συνισταμένης λεγεώνος των Ηπειρωτο-Σουλιωτών και Χιμαρο- Πελοπονησίων εις την δούλευσιν της αυτοκρατορικής Αυτού Μεγαλειότητος Αλεξάνδρου Α΄ αυτοκράτορος απασών των Ρωσσιών, Κέρκυρα, 1805 που φαίνεται ότι, όπως και το άλλο πόνημα του οι “Διδασκαλίαι” για τον Επτανησιακό στρατό, δεν αποτελούσε απλή μετάφραση ξενόγλωσσων εγχειριδίων αλλά μάλλον ήταν δημιουργική σύνθεση του συγγραφέα. Αυτή η έκδοση στις μέρες μας είναι απολύτως απρόσιτη και η τελευταία γνωστή εμφάνιση αντίτυπου χρονολογείται από το 1915. Τότε συμβουλεύτηκε το αντίτυπο της βιβλιοθήκης Ζερλέντη στην Σύρο ο Κων. Ράδος. Σε αυτόν χρωστάμε όσα γνωρίζουμε για το περιεχόμενο του έντυπου από το σχετικό άρθρο του στην Επετηρίδα Παρνασσού.
Σε αυτό το σώμα των Ελαφρών Τυφεκιοφόρων υπηρέτησαν οι Σουλιώτες στον Ρωσικό στρατό μέχρι τα τέλη Αυγούστου του 1807 που ο Εμ. Παπαδόπουλος κατά την αποχώρηση των Ρώσων από τα Επτάνησα, υπέρ της Γαλλίας, τους απεστράτευσε.
Με αυτό το σώμα συμμετείχαν σε επιχειρήσεις των Ρώσων στην Κάτω Ιταλία, κάποιοι λίγοι στην Δαλματία και στην Τένεδο.
Πολέμησαν δηλαδή κυρίως εναντίον των Γάλλων που όμως στην συνέχεια με την σειρά τους, τους στρατολόγησαν στην δύναμη τους όταν και αυτοί εγκαταστάθηκαν στα Επτάνησα στα 1807.
Πηγές: Ν-Κ.Παππάς: Greeks in Russian military service in the late 18th and early 19th centuries. IMXA/IBΣ Θεσσ/κη 1991
Κων. Ράδος: Οι Σουλιώται και οι Αρματωλοί εν Επτανήσω, Επετηρίς Φιλ.Συλ. Παρνασσός τ.12, 1916