060. Η αναφορά Ρομιέ για το θέσπισμα

 

Μία από τις τελευταίες αναφορές του Γάλλου εκπροσώπου Ρομιέ από την Κέρκυρα, με ημερομηνία 13 Φεβρουαρίου 1804 (Γρηγ.) αναφέρεται στο θέσπισμα για την στρατιωτική οργάνωση της Επτάνησου Πολιτείας προσφέροντας ενημέρωση για τα κίνητρα τις διαθέσεις και τις ισορροπίες των εμπλεκόμενων μερών στις αποφάσεις.

Τις επόμενες εβδομάδες ο Ρομιέ θα αναχωρήσει από τα Επτάνησα και θα δούμε, σε μελλοντική ανάρτηση, τις προσπάθειες του για την επιλογή του προσώπου που θα οριζόταν πρόξενος στα Γιάννενα.

Η συνέχεια για τον ίδιο ήταν τραγική: αποστολή στην Τεχεράνη όπου η επιτυχής δράση του για την Γαλλία τον οδήγησε στον θάνατο από δηλητηρίαση στα 1805.

Η αναφορά απόκειται στο Αρχείο του Υπουργείου Εξωτερικών στο Παρίσι και σημειώνει τα εξής:

Το νομοθετικό σώμα ετοιμάζεται να θεσπίσει τις βάσεις της στρατιωτικής οργάνωσης, θα υπάρχει ένα σώμα από 700 Ιταλούς στρατιώτες και 500 Αλβανούς που θα μπορούσαν να μειωθούν στους 300 ανάλογα με τις περιστάσεις.

 .

.

.

Το νομοθετικό σώμα παρουσίασε πολλές παρατηρήσεις στον πληρεξούσιο επί της αποδοχής του αλβανικού τάγματος που ήθελε να απορρίψει, ο πληρεξούσιος απάντησε ότι δεν υπήρχε τόπος για παρατήρηση και ότι έτσι ήταν η επιθυμία του κυρίου του. 

Αυτό το σώμα υπό την επιρροή της Ρωσίας πρέπει να θεωρηθεί σαν ένας πυρήνας του Ελληνικού Έθνους του οποίου επιδιώκει να κερδίσει την γνώμη με όλα τα δυνατά μέσα, εξασθενίζοντας με ένα τρόπο ανεπαίσθητο αλλά σίγουρο την επιρροή που το όνομα της Γαλλίας είχε επ’αυτού.

 

Ο Μοσχοβίτης υπουργός είπε σε μερικά πρόσωπα ότι το πιθανό κίνητρο σχηματισμού ενός σώματος Αλβανών σε αυτή την Δημοκρατία ήταν το αίτημα που διατύπωσε η Πύλη για να έχει σε αυτά τα νησιά ένα στρατιωτικό σώμα υποκείμενο στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Επαφίεται σε σας πολίτη υπουργέ να κρίνετε αν το προκείμενο είναι αληθές.

 

Πληροφορούμαστε λοιπόν ότι τα μέλη της Γερουσίας αναγκάστηκαν να δεχτούν την σύσταση του Αλβανικού σώματος. Εξηγείται έτσι καλύτερα η πρόβλεψη για μείωση του αριθμού τους σε 300 που εισήχθη στο θέσπισμα. Οι λόγοι της στάσης αυτής μένουν αδιευκρίνιστοι. Ήταν η οθωμανική υπηκοότητα των στρατιωτών ή μήπως αρνητική εμπειρία από την διαγωγή τους;

Τέλος ο Ρομιέ θεωρεί ότι οι λεγόμενοι ξένοι τακτικοί στρατιώτες, ήταν Ιταλοί.

 

 

Πηγή: ADEL/ 57CP  Il.Ion. tm 4