Σουλιώτες, Αλή Τεπελενλής, Τσαμαγάδες

  Ολοκληρώνουμε την παρουσίαση των αποσπασμάτων από το έργο της Στανισλάφσκαγιας με τις πληροφορίες για τις ύστατες προσπάθειες της ρωσικής διπλωματίας στα τέλη του 1804 να εξασφαλίσει ερείσματα στα παράλια της Ηπείρου και στο Σούλι. Προσπάθεια που επεδίωξε τους στόχους και με την αγγλική σύμπραξη. Οι Άγγλοι φαίνεται μεθοδικά ότι αυξάνουν την εμπλοκή τους στην περιοχή και ως γνωστόν τελικά από το 1809 κατακτούν από τους Γάλλους νησιά της Επτανήσου. Έτσι το πλαίσιο για το δράμα της Πάργας αρχίζει να μορφοποιείται. σ. 287 Το φθινόπωρο του 1804, το Λονδίνο και η Πετρούπολη συμφώνησαν για μια μορφή διαίρεσης των σφαιρών επιρροής στην Ήπειρο . Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, η ρωσική αυλή έδειξε με κάθε σαφήνεια την πεποίθησή της για την αναξιοπιστία του Αλή και τον κίνδυνο που αυτός αποτελούσε για την αντιναπολεόντια συμμαχία. Ο Τσαρτορίσκι εξήγησε στον Σ. Ρ. Βοροντσόφ   ( σημ. μεταφρ.: προηγούμενου υπουργού εξωτερικών)  ότι ο κύριος λόγος της δυσαρέσκειας της Ρωσίας ...

  Στην συνέχεια η Στανισλάφσκαγια δίνει πιο αναλυτικά τα συμβάντα μεταξύ Μοτσενίγου και Αλή παρέχοντας και πληροφορίες για την ανάμιξη του μητροπολίτη Ιγνάτιου.     Παρά ταύτα, η οργάνωση της ένωσης δεν έμεινε χωρίς αποτέλεσμα για τη ρωσική πολιτική στην ηπειρωτική χώρα και για τον ελληνικό πληθυσμό. Ο Μοτσ ε ν ί γο ς  έβαλε με επιτυχία σε εφαρμογή το πλεονέκτημα  που είχε στα χέρια του: την αποβίβαση των στρατευμάτων των Σουλιωτών στην ακτή σ. 286   ( που  σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες, ο αριθμός τους έφτανε τους χίλιους ανθρώπους)  που  τρόμαξε τον Αλ ή . Μεταξύ του πληρεξούσιου και του Τεπελ ενλή  ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις: ο πρώτος επ ε δίωκε την απελευθέρωση των πρώην βενετσιάνικων πόλεων, ο δεύτερος  την απόσυρση από την ηπειρωτική χώρα του υπό τις διαταγές του Χ ρ η στάκη Καλ όγε ρου   στρατεύματος των Σουλιωτών . Οι διαπραγματεύσεις διεξήχθησαν μέσω του στενού συνεργάτη του Αλή, του μητροπολίτη της Άρτας Ιγνάτιου, ο...